Challenge

كوچيك‌تر كه بودم، خيال مي‌كردم همين كه پسر خوب و اِند مثبتي باشم و كاري به كار كسي نداشته باشم و سرم رو بندازم پايين و به عبارتي سرم به كار خودم باشه، راحت و بي‌دردسر مي‌تونم زندگي كنم...

* * * * *

       بزرگ‌تر كه شدم ديدم كه ساختار و طراحي زندگي بشر، بلكه كل موجودات اين كره‌ي خاكي يه جور ديگه است، اگه كاري به كار كسي نداشته باشي، كاري به كارت دارن! حداقلش و با مثبت‌ترين نگرش اينه كه زندگي صحنه‌ي رقابته و بايد همش در حال دويدن باشي تا از ديگران عقب نموني، و با نگرش واقع‌گرايانه‌اش اينه كه اگه حواست نباشه لقمه‌تو از دهنت مي‌قاپن و حقتو ازت مي‌گيرن و تو پاچه‌ات مي‌كنن...

* * * * *

       و حالا فهميدم كه، هرچند براي روح راحت‌طلب و تنبل من خيلي سخت و سنگينه، ولي، لازمه‌ي راحت بودن و راحت زندگي كردن در اين دنيا، راحت نبودن و مدام در حال تلاش بودنه... چيزي كه اون‌ور آبي‌ها بيشتر و زودتر از ما شرقي‌ها بهش رسيدن... همون كلمه‌ي Challenge معروف...

/ 11 نظر / 4 بازدید
نمایش نظرات قبلی
باران

زندگي جنگيست که هر روز تکرار ميشود و به ازاي لحظات شادي اش که مکث هايي بيش نيست بهاي گزافي بايد داد

باران

اقای دکتر شما اگه تازه به اين موضوع پی بردين ديگه چرا پای ملت می نويسين ما ایرانی ها عادت کردیم تا یه چیز می شه فوری شرق و غرب می کنیم و اینکه زندگی اونا این طوریه و ما چقدر عقب هستیم و...... شما بايد بهتر از من بدونيد که فقط چيزهای برابر در مقام مقايسه هستند همون طور که شما نمی تونين خودتونو با يه ادم ده ساله مقايسه کنيد اره دکتر ما ايرانی ها واسه خودمون کم الکی نيستيم

سيدحسن

معلومه قرمزم؟!

باران

سيد حسن بالاخره طلسمو شکستی دلمون گرفت بس که کامنت نذاشته بودی

باران

يه استاد فيزيک داشتم حرف جالبی می زد می گفت زغال سنگ گرافيت و الماس هر سه از پيوند چند کربن بوجود می ايند در زغال سنگ کربن دو تا دستاشو می ياره برای پيوند ولی تحمل فشار بالا رو نداره تبدیل می شه به چیز بدرد بخور ولی بی ارزش گرافیت از سه تا از ظرفیتش استفاده می کنه تحت فشار بالاتری می شه یه چیز بهتر اما الماس تمام ظرفیتش رو بکار می گیره و با همه ی وجودش اماده ی پیونده تحت فشار خیلی بالا (حدودا ۹۰۰ درجه )در اخر تبدیل می شه به الماس که بسیار با ارزش کمیاب و گران قیمته ما ادم ها هم همین طوریم هر چی بیشتر تحت فشار باشیم گوهر وجودیمون به الماس شدن نزدیکتره

سيدحسن

خواهش مي كنم باران جان ما نيز با كامنت هاي شما بسي حال مي كنيم

مريم

ميگم چرا همه باهام کار دارن!

جيغ جيغو

سلام! نمی دونم چرا هر وقت در مورد اون ور آب حرف می زنی من تمام سلسله اعصابم خرد می شه می ريزه پايين!! اين جوری که فکر می کنی نيست!!

محمدعلی

دوست عزيز با شما کاملا موافقم و بنده هم همچنين سيری را از بچگی تا کنون داشته ام و زندگی ام طی چند سال اخير بسيار سخت و دشوار بود به دليل عدم همان عنصری که شما از آن دم زدی...اما امروز اين مرحله را پشت سر گذاشته ام خوشبختانه. موفق و معيد باشی